The world is a book and those who not travel read only one page...

Wij waren gebleven in Chengdu waar wij, na o.a. de vip's (very important panda's) te hebben bezocht, op weg gingen naar Emei Shan. Op weg daar naar toe eerst nog een 71 meter hoog boeddha beeld bekeken: de grote boeddha van Leshan. Dit beeld (wat overigens zit) is uit de rotsen uitgebouwen op een kruispunt van drie rivieren. Het beeld was voltooid in 803 en bedoelt om de schepen te beschermen.
De Emei Shan is één van de heilige bergen voor zowel taoïsten als boeddhisten. Op de berg hebben wij een aantal nachten geslapen in een klooster (uit 1611) en een paar keer een dienst van de boeddhisten bijgewoond waarvan één om vijf uur 's ochtends. Ook naar de 'golden statue' bovenop de berg geweest wat leek op een aflevering 'tussen kunst en kitsch'. Omhoog gingen wij nog met een bus en kabelbaan maar naar beneden zijn wij gaan lopen en dat hebben wij geweten: ruim 1.500 meter lopend afdalen via ruim 11.000 treden! Dat is wat anders dan die paar trappen op kantoor. Gelukkig is de natuur om ons heen erg mooi. Maar na de 11.000 treden waren onze knieën en kuiten wel behoorlijk verrot. De volgende dag allebei flink onder handen genomen door Chinese masseurs waardoor wij een dag later weer konden lopen alsof er niets was gebeurd. De Chinese masseurs waren echter zo hard van stapel gelopen, dat wij er een paar blauwe plekken aan over hadden gehouden. Na heel veel kilometers per trein te hebben afgelegd de afgelopen weken, zijn wij toen weer eens een keer gaan vliegen: van Chengu naar Lijiang. Deze stad was een oud slaapstadje totdat een aantal jaar geleden er een aardbeving plaatsvond. De stad en haar oude centrum zijn toen zo vaak in het nieuws geweest, dat heel China vond dat het oude centrum in haar oude glorie gerestaureerd moest worden. Het is een zeer groot gebied met vele kruip-door-sluip-door straatjes, veel groen en veel kleine beekjes. Echt schattig alleen daardoor ook erg in trek bij met name Chinese toeristen. Lijiang heeft 1 miljoen inwoners (dat is in China een kleine stad) en wordt jaarlijks door maar liefst 6 miljoen toeristen bezocht.
Daarna op eigen gelegenheid naar the tiger leaping gorge gegaan. Onderweg nog veel 'lelijke eendjes' (2cv's) uit Frankrijk tegengekomen. De stoet was bezig met een tour du monde per 2cv. Je hebt altijd baas boven baas. In the tiger leaping gorge zijn wij 3 nachten gebleven en wilden we graag wat wandelingen gaan maken. Dekloof is op z'n smalst 40 meter en heeft bergen die hoger zijn dan 5000 meter, allemaal weer erg indrukwekkend. De tweede dag hebben we een tocht gemaakt door een bamboe bos en langs watervallen; deze route is uitgezet met pijlen (een soort spoorzoekertje) alleen niet altijd even duidelijk. Vaak zie je dan wel een boer die je verder op weg kan helpen of ga jezelf de diverse mogelijkheden bekijken. Eén keer gingen we echt fout en liepen toen zo richting de ravijn en dan loop je op een randje van 20 cm met naast je echt een enorme diepte. Dan heb je wel even knikende knieën en zwetende handen. Uiteindelijk de berg weer op geklauterd en daar weer het juiste pad gevonden. Pfffffff..
Daarna naar Shangri-La gegaan, een klein Tibet want er wonen veel Tibetanen. Daarnaast staat er een broertje van het potala paleis in Tibet. En dit broer'tje' is al aardig groot. In Shangri-La zijn we op een echte chinese markt terechtgekomen. Dat is wel een happening, ze vekopen hier echt alles dood of levend. Zelfs complete koeiekoppen staan er uitgestald. Het wemelt er dus niet alleen van de Chinezen maar ook van de vliegen.
Via twee binnenlandse vluchten weer terug naar Xian in het noorden van China. Daar zouden wij wachten op een mogelijkheid om de trein naar Lhasa te nemen. Wij hadden geluk: de volgende dag konden wij al mee. Ook dat gaat op een aparte wijze: er konden twee kaartjes in Beijing worden gekocht. Iemand reist vervolgens per trein met deze kaartjes naar Xian, stapt daar uit, geeft de kaartjes aan ons en stappen wij vervolgens weer in om de reis naar Lhasa te maken.

Tibet

De volgende dag wordt je dan wakker tussen de besneeuwde bergtoppen, het begin van de Himalaya. Het blijkt dat je dan ook ineens opbijna 5000 meter hoogte zit (ook een verrassing) we hadden allemaal spookverhalen gelezen van mensen die dan aan het zuurstof moeten en verschrikkelijk last hebben van de hoogte. We zien in de trein wel de aansluitingen voor het zuurstof maar hoeven er geen gebruik van te maken. In Lhasa worden wij allebei op Tibetaanse wijze verwelkomt: wij krijgen allebei een witte sjaal omgehangen. In Lhasa verblijven wij in totaal zeven nachten en kunnen dus in alle rust alles bekijken. Als wij de straatjes doorlopen valt op hoe fotogeniek alles en iedereen is en hoe gelovig de mensen zijn. Iedereen is aan het bidden, op pelgrimstocht en aan het offeren. Een enkeling wijdt zijn/haar hele leven aan het geloof. Maar wat wij op straat zien aan geloof valt in het niets met wat wij zien in de Jokhang tempel. Daar krijgen wij kippenvel van, er hangt een hele aparte, mysterieuze sfeer. Iedereen aanbidt de beelden, het beeld van de 12 jarigeBoeddha Sakyamunischijnt het meest aanbeden beeld in Tibet te zijn. Daarnaast bezoeken wij ook nog het zomerpaleis van de Dalai Lama. Hier vandaan is hij in 1959 gevlucht naar India. De kamer waaruit hij is gevlucht is nog exact als 50 jaar geleden. Aanstaande dinsdag bezoeken wij nog het potala paleis, het wit/rode paleis waar Lhasa het meest bekend om is.

Zo, na bovenstaande willen nog even wat kwijt over de openbare toileten. Mensen met een zwakke maag en/of die nu zitten te eten of zo gaan eten: niet verder lezen

Een openbaar toilet is vaak te vergelijken met een gierput in Nederland qua geur en het aantal vliegen. Gelukkig deel je dat moment met iedereen, je bent namelijk alleen door een laag schot gescheiden van je buurman/vrouw. Ja, geen deur en iedereen kijkt elkaar gezellig aan. Daarnaast poept iedereen in één grote trog wat daar vervolgens lekker blijft liggen. Om de zoveel tijd wordt dat dan min of meer weggespoeld met een mini-tsunami aan water. Let op: op dat moment moet je er niet boven hangen!
Zo, tot de volgende keer!!