Hong Kong – Japan – even terug in Nederland –Japan

Hong Kong

Na het bruisende, chaotische India vlogen wij op 11 november in de nacht naar Hong Kong. Even bruisend maar minder chaotisch. Hong Kong behoort dan sinds het einde van de vorige eeuw weer bij China, maar je merkt daar weinig van in Hong Kong. Natuurlijk, de mensen hebben een Chinees uiterlijk maar voor Hong Kong heb je geen visum nodig, alles staat in het Engels aangegeven (en kleiner in het Chinees eronder), alles rijdt of loopt links, er rijden nog dubbeldekkers rond en de mensen uit Hong Kong vinden zelf dat ze niet echt bij China horen.
In Hong Kong bijna een week gebleven en met een kleine Lonely Planet in de broekzak Hong Kong ontdekt. Van te voren hadden wij voor een aantal dagen een metrokaart gekocht maar dat is eigenlijk doodzonde: Hong Kong is boven de grond zeer mooi met vele kruip-door-sluip-door straatjes en tussen het vaste land en Hong Kong eiland vaart een leuke en zeer bekende ferry. Uiteindelijk dus veel gelopen, vaak de oversteek gemaakt en weinig van de metro gebruik gemaakt.
De peak (prachtig uitzicht over Hong Kong), stanley (te toeristisch maar wel mooi in een baai gelegen wijk van Hong Kong), de goudvissenmarkt (een lange straat vol met plastic zakjes waarin vissen rond”zwemmen”), de vismarkt (hier worden de vissen verkocht voor op je bord), de vogeltjesmarkt (honden en katten zijn verboden in Hong Kong dus veel mensen hebben een vogel en komen die hier showen) én Hong Kong by night (de grootste lichtshow ter wereld die ’s avonds om acht uur van start gaat) waren een aantal dingen die wij in de dagen in Hong Kong hebben bekeken. Wij sliepen op Hong Kong eiland (Soho) in een hotel vlakbij een lange straat met heerlijke eettentjes, café’s en koffieshops (maar dan voor de koffie). Ondanks dat wij al weer ruim drie maanden op reis waren, hebben wij het Nederlands restaurant “the Orange Tree” toch overgeslagen. Het chinese eten (Dim Sum) was toch veel lekkerder dan de hutspot, boerenkool en bitterballen die zij op hun menu hadden staan.

Japan

Na een aantal dagen in Hong Kong te hebben rondgelopen, was het tijd om door te reizen naar Japan. Een land wat al heel veel jaren bij ons hoog op het lijstje stond om bezocht te worden. In Hong Kong komen wij toevalligerwijs de crew van ons vliegtuig tegen. Daar worden wij (en met name Fred) al direct verliefd op Japanners. Super lieve mensen en dat gevoel wordt in Japan nog veel sterker. Na een vlucht van een paar uur landden wij op Narita, het vliegveld van Tokyo. Tijdens de vlucht kregen wij al een voorproefje van hoe Japan in elkaar steekt qua dienstverlening. Wij konden namelijk kiezen tussen een Westers en een Japans menu. Wij wilden (uiteraard) wel het Japans menu maar dat koos het hele vliegtuig voor ons al, dus er was alleen nog maar een Westers menu. Geen probleem voor ons, maar wel voor de stewardess want zij moest nu “nee” verkopen aan een klant. Ze heeft wel 5 minuten diep staan buigen en “sorry” gezegd terwijl wij ondertussen maar steeds riepen dat het geen probleem was. Naast de perfecte dienstverlening en het feit dat iedereen op straat je wilt helpen, valt ook op dat Japan super practisch is ingesteld. Voor álles is wel iets verzonnen, even een kleine opsomming:

· Overal heb je hangers voor je paraplu. Op het toilet naast de wastafel, in de bioscoop in de stoel voor je, echt overal. Als het regent staan er opeens overal apparaten waarmee je je natte, dichtgeklapte paraplu kan voorzien van een plastic zak. Zo worden de vloeren in de warenhuizen, bioscoop en andere gelegenheden niet nat.

· De achterportier van een taxi kan de chauffeur vanuit zijn stoel open en dicht doen.

· Japanse televisieprogramma’s kan je via je afstandbediening live laten vertalen naar het Engels.

· Stadskaarten met de afstand en loopminuten tussen bezienswaardigheden op de kaart aangegeven.

· Als je naar het toilet gaat, dan gaat de deksel van toilet automatisch omhoog.

· Het water waarmee je je handen wast wordt vervolgens gebruikt om het reservoir van het toilet te vullen.

· De banken in een trein kan je omdraaien. Je kan dus zelf kiezen of je vooruit of achteruit rijdt.

· Hadden wij in China nog pratende rekenmachines, in Japan spreekt de lift tot je. Als je lang staat te wachten op de lift en hij komt uiteindelijk, dan verontschuldigt de lift (in het Engels) zich voor het lange wachten. Echt briljant!!

· Toiletbrillen zijn verwarmd (ook in de openbare gelegenheden). Japanners houden niet van koude billen.

· Schuine zebrapaden zodat je op een kruising niet twee keer hoeft over te steken.

· En zo zijn er nog veel meer zaken op te noemen.......

Naast super practisch is Japan ook super schoon en zeer gedisciplineerd: in de drie weken dat wij door Japan hebben gereisd hebben wij 1 propje op straat zien liggen (dat was even wennen na Mongolië, Nepal en India), als je bij Japanners thuis komt moeten de schoenen uit en krijg je slofjes. Maar er zijn aparte slofjes voor de badkamer en weer andere slofjes voor het toilet. Super schoon of misschien wel gewoon smetvrees.
Maar goed, na alle opvallende zaken, terug naar onze reis. Zoals gezegd: deze begon in Tokyo. Alleen deze stad heeft al meer inwoners dan heel Nederland dus genoeg te zien en te beleven. Het keizerlijke paleis, de eiffeltoren van Tokyo (een copy van die in Parijs maar dan wel iets groter), de enorme winkelcentra’s, de mooi versierde Japanners in de parken en natuurlijk de heerlijke eettentjes. Het eten in heel Japan was zeer vers en zeer lekker. Wij zijn regelmatig op goed geluk in een stad een restaurantje binnengelopen en werden iedere keer weer verrast door het lekkere eten. Vaak sprak de bediening geen Engels maar dankzij een andere gast of wat praten met handen en voeten kwamen wij er altijd weer uit.
Wij kregen in de eerste week van ons verblijf in Japan te maken met het feit dat het de “zilveren week” was. Japan kent twee topweken in het jaar: de gouden week in het voorjaar wanneer de bloesembomen in bloei staan en de zilveren week in het najaar wanneer de bomen en struiken prachtige herfstkleuren hebben. Tijdens deze twee weken reist ongeveer heel Japan wat tot gevolg had dat wij onze planning ietwat moesten omgooien. Het was namelijk door al het gereis van de Japanners heel moeilijk aan accomodatie te komen waardoor wij een aantal steden die wij wilden bezoeken qua planning moesten omgooien. Met het reizen tussen de steden hadden wij gelukkig minder moeite, sterker nog: dat ging echt super simpel. Er rijden in Japan ontzettend vaak treinen op een traject en op vele treinen kan je van te voren zitplaatsen reserveren. Waar de NS overigens een puntje aan kan zuigen: in Japan rijden alle treinen tot op de minuut gelijk. Wij hebben in de drie weken half Japan doorgereisd en geen enkele trein is een minuut te laat vertrokken of aangekomen. Het aankomen op een perron is overigens al een mooi schouwspel: ieder perron op ieder station in Japan heeft haar eigen perronmeester die van alles omroept voor de aankomst van de trein, tijdens het in- en uitstappen en tijdens het wegrijden van de trein. Het in- en uitstappen gaat razendsnel: wij hebben regelmatig in een “bullit-train” (in Japan de Shinkansen genoemd) gezeten met 16 wagons die op een groot station aankwam, stopte en weer vertrok binnen anderhalve minuut. Lang leve de discipline van de Japanner.
Potverdikkie, zijn we weer aan het afdwalen..... Na Tokyo hebben wij een korte uitstap gemaakt vlakbij mount Fuji. Dé berg van Japan die helaas niet meer beklommen mocht worden vanwege de vele sneeuw op de top. Dus maar een dagwandeling in de omgeving gemaakt waarbij wij regelmatig de berg prachtig konden zien liggen. Het mooie van deze berg is dat er geen andere bergen in de buurt zijn en daarnaast is de vorm van de berg er één zoals een kind een berg zou tekenen.
Na deze korte stop zijn wij via Tokyo weer verder gegaan naar Kyoto. Een stad waarvan de grote doorgaande wegen eruit zien zoals in vele andere grote steden in de wereld, maar juist de kleine straatjes maakt de stad zo leuk. Wij hebben in Kyoto drie dagen deze straatjes op de fiets doorgecrosst en genoten van alle kleine huisjes met soms prachtige voortuintjes, leuke eettentjes waar je fantastisch lekker kunt eten, de geisha’s en kleine winkeltjes. En natuurlijk vele tempeltjes. De eerste de beste dag kregen wij nog een bon voor de fout geparkeerde fietsen. Ze stonden daar maar 10 minuten en dachten als Nederlanders “dat kan wel”. Maar Japan ziet alles!! In kyoto slapen we in een hotel, maar in de andere steden slapen we in ryokans, een soort van Japanse bed and breakfast. Als je de 1^e keer in de slaapkamer binnenkomt denk je “huh, waar is mijn bed?”. Je ziet alleen maar een aantal matten op de grond liggen. Deze matten heten tatami en zijn gemaakt van geperst rijststro en bedekt met een toplaag van geweven gras. In het midden van de kamer staat een laag tafeltje waar je thee aan kan drinken en dat uiteraard zittend op de grond. In een kast liggen dan de matrassen, kussens, lakens en dekens die je ’s avonds zelf kan neerleggen. De eigenaren van een ryokan zijn erg vriendelijk en behulpzaam. Bij binnenkomst krijgen we altijd een eigengemaakte kaart van dat gedeelte van de stad met daarop aangegeven de bezienswaardigheden, de leuke eettentjes, banken, postkantoor en de winkelstraatjes. Het is zo leuk om in een ryokan te verblijven door de persoonlijk sfeer die er hangt. Máár: bij binnenkomst je schoenen uitdoen en je krijgt dan pantoffeltjes voor in huis. ‘s Morgens staan je schoenen keurig klaar bij de deur.
Na Kyoto hebben wij Hiroshima bezocht. Deze stad is natuurlijk bekend om de atoombom die in augustus 1945 boven de stad tot ontploffing is gebracht. Wij bezoeken het museum die in het teken staat van deze verschrikkelijke gebeurtenis. In dit museum is er veel beeldmateriaal en zie je onder andere hoe de amerikanen tot hun keuze zijn gekomen om Hiroshima te bombarderen. Dit had niet alleen militaire doeleinden maar ook wetenschappelijke. Naast het beeldmateriaal lopen er ook vrijwilligers rond die vele aangrijpende verhalen vertellen over de gevolgen van de atoombom voor Hiroshima en haar bewoners. Eén weet ook nog een “gelukkig moment” verhaal : op nog geen 200 meter van de ontploffing was er een gebouw in aanbouw. Eén van de bouwvakkers moest de kelder in om iets op te halen, op het moment dat hij beneden was ontplofte de bom. Hij wist hierdoor de bom te overleven en leefde nog ruim 40 jaar....
Waar de Japanners ook trots op zijn is het feit dat drie dagen na de atoombom de trams alweer door de stad reden. De trams in Hiroshima worden daarom nog steeds in ere gehouden. Grappig is dat bij iedere halte de trambestuurder opstaat en iedere passagier die de tram verlaat persoonlijk gedag zegt. Dat zien wij in Den Haag/Utrecht/Rotterdam/Amsterdam nog niet gebeuren

Vlakbij Hiroshima ligt het eiland Miyajima, een voor Japanners zeer heilig eiland. Zelfs zo heilig dat er op het eiland niemand mag sterven maar ook niet mag bevallen. Gek, maar met de discipline van de Japanners is dat tot nu toe steeds gelukt (zegt men). Ook op dit eiland veel wandelpaden waar wij dan ook lekker gebruik van hebben gemaakt. Onderweg zeggen we alle Japanners gedag op z’n japans: “Konnichiwa”. Dit tot grote hilariteit van de Japanners!!
Na Hiroshima zijn wij doorgegaan naar Nagasaki, wereldwijd bekend vanwege het feit dat de amerikanen drie dagen na Hiroshima de 2^e atoombom op deze stad gooiden. Maar ook bekend vanwege het feit dat deze stad eeuwen lang de enige toegangspoort was om zaken te kunnen doen met Japan. Nederland heeft in het grijze verleden (VOC tijdperk) eeuwen lang als enige land zaken mogen doen met de Japanners. Nog lange tijd daarna werden alle Europeanen dan ook nog “Nederlanders” genoemd door Japanners (toen al één Europa). Dit jaar was precies 400 jaar geleden dat de relatie Nederland-Japan begon, dus er was veel te zien over Nederland. Sowieso zijn Japanners geïnteresseerd in waar je vandaan komt en ook wat je van Japan vindt, maar in Nagasaki was dat helemaal het geval. En van het feit dat wij uit Nederland kwamen, gingen de meesten helemaal uit hun dak.

Even terug in Nederland

Vlakbij Nagasaki hebben de Japanners het grootste pretpark van Japan gebouwd. Het thema is: Nederland en het park heet “Huis ten Bosch”. Omdat wij in de buurt waren en wij alweer een paar maanden uit Nederland waren, vonden wij het tijd om weer even het Nederlandse sfeertje te proeven. Nou dat is gelukt (behalve dan de drop): je loopt het ene moment nog langs de molens van de kinderdijk, even later zie je de grachten van Amsterdam om via het stadhuis van Gouda uiteindelijk terecht te komen op de dom van Utrecht (op ware grootte). Het hoogtepunt voor de Japanners is een bezoek aan het paleis “Huis ten Bosch” die ook op ware grootte is (Beatrix woont niet slecht). Daarnaast vele cafe’s, pleintje, de nijntje winkel en leuke straatjes.

Japan

Na een dagje Nederland zijn wij via Hakata met de bullittrain doorgereisd naar Nara, een zeer leuk stadje waar ook veel te zien was. Ondanks dat ze in Japan geen sinterklaas kennen, kregen wij op 5 december opvallend veel cadeautjes van diverse Japanners. Zo zie je maar, Sinterklaas weet alle lieve kinderen overal te vinden